CİLT 2, SAYI 7, Güz 2005

Serhat ERKMEN*

ÖZET

1990’lı yılların ortalarında Orta Doğu’daki en önemli ve en dikkat çekici ilişki olan Türk-İsrail ilişkileri, 2000’li yıllarda önemli iniş çıkışlar geçirmiştir. 1996’dan sonra “altın çağı”nı yaşayan ilişkilerin, 2003-2004’te dibe vurması ise hem bölgedeki den­gelerin, hem de iki ülkedeki iç faktörlerin değişmesiyle açıklanabilir. Ortak tehdit algılamasının doğması ve güçlenmesiyle başlayan “altın çağ”ın, tehdit algılamasının azalması sonucunda gerileme devresini yaşadığı, Irak Savaşı ve AKP hükümetinin yeni dış politika vizyonunun da etkisiyle dibe vurduğu söylenebilir. Bu makale, ikili ilişkilerde yapısal ve dönemsel faktörlerin neler olduğunu ve bu faktörlerin iki ülke arasındaki ilişkiyi nasıl etkileyebileceğini incelemektedir.

Anahtar Kelimeler: Türk-İsrail İlişkileri, Stratejik İşbirliği, Türk Dış Politikası, Irak Sa­vaşı, Askeri İlişkiler